ઘટનાક્રમ – ઓગષ્ટ ૨૦૧૩

ગત મહીને ચાલુ રહેલ અમદાવાદમાં “સેટલ” થવાની પ્રક્રીયા હજી ચાલુ જ છે! ઘણી વ્યવસ્થા થઇ ચુકી છે અને થોડીક હજી બાકી છે.

# જુનીઅરનું નવું-નવું -

- નીચેના બે દાંત પણ બહાર આવી ગયા છે. કુલ ૨+૨ એમ ચાર થયા.
– હવે ખુરશી, ટેબલ વગેરેનો ટેકો લઈ ચાલતા આવડી ગયુ છે.
– અમે હવે ટેકો લઈને ઉભા થયા પછી “ધડામ” કરીને બેસતા પણ શીખી ગયા છીએ.

# આ મહીનાની મુસાફરી/ઓ -

- અમદાવાદ-રાજકોટ-અમદાવાદઃ જુનીઅરને માં, મામાને ત્યાં રાજકોટ પહોંચાડ્યા. ચોમાસું બરાબર જામ્યું છે. વરસ સારું નીકળશે એવું લાગે છે. લીંબડીથી ચોટીલા સુધી રસ્તો ખુબજ ભાંગી ગયો છે.
અમદાવાદ-રાજકોટ-અમદાવાદઃ જુનીઅરને માં, અઠવાડીયા પછી ઘરે પાછા આવ્યા. આ વખતે રાજકોટ-ચોટીલા-ડોળીયા-મૂળી-સુ.નગર-લખતર-વિરમગામ-અમદાવાદ રસ્તો લીધો.

# ઇમ્પાલા -

- ઇમ્પાલાને ખુબજ જરૂરી એવી સર્વિસ આપવામાં આવી.
- બન્ને ટાયર બદલ્યા. જુના લગભગ ૫૦૦૦ કીમી ચાલ્યા.
- પૂના કરતા અમદાવાદમાં ભેજ વધારે હોવાથી કાટ ઝડપથી લાગે છે :(

# છેલ્લા અઠવાડીયામાં જુનીઅરને માં વાપી ગયા.

# ૨૮મીએ જન્માષ્ટમીના દિવસે જ જુનીઅરે પ્રથમ વર્ષ પુર્ણ કર્યું. વાપીમાં આઠમના તહેવારનો આનંદ બેવડાઈ ગયો. ખુબ જ ઉત્સાહથી બધાએ જુનીઅરનો પ્રથમ જન્મદિવસ ઉજ્વ્યો.

જ્યારે માતેલું ઘેટું તમારી સાથે અથડાય…

જ્યારે પણ વાહન અકસ્માત થાય ત્યારે અંગ્રેજી છાપાવાળા આ વાક્યનો ઉપયોગ અચુક કરે જ!

Car rams into median, kills 2, injures one.

વાક્ય બહુ સરળ છે. એ સમજવું આસાન છે કે અથડાવાની પ્રક્રીયા માટે શબ્દ “ram” વપરાયો છે. શબ્દનો ગુજરાતીમાં ઉચ્ચાર “રામ“, “રેમ” કે “રમ” નથી થતો. શુદ્ધ ગુજરાતીમાં ઉચ્ચાર “રૅમ” થાય. રૅમ શબ્દનો ક્રીયાપદ તરીકેનો ઉપયોગ તો આપણે જોયો. પરંતુ આ ક્રીયાપદ એજ શબ્દના નામ/નાઉન ઉપરથી પ્રચલીત થયો છે.

રૅમ(નાઉન) એટલે એક ખાસ પ્રકારનું ઘેટું. હવે આ ખાસ પ્રકારના ઘેટાને કેમ સમજાવવો? જેમ ગાય/બળદમાં સાંઢ હોય, તેમ ઘેટામાં રૅમ હોય!

સાંઢની બુલફાઇટમાં ગાંડી દોટ બધાએ જોઇ જ હશે. એ ગાંડપણ લાવવા માટે ઘણા ઉપાયો કરવામાં આવે છે. જેમ કે લાલ વસ્ત્ર, મેદાન બહાર કોલાહલ અને લાંબા સમયનું બંધન. ગાંડપણની બાબતમાં રૅમ બીજા બધાને પાછળ રાખી દે, કોઇ ઉપાય કે પ્રલોભનની જરૂર નથી હોતી. બસ એતો ગમે ત્યારે આવી જાય. વ્યવસ્થીત શબ્દોમાં કહીયે તો, જ્યારે ઘેટું ગાડરીયો પ્રવાહ છોડી લક્ષ્ય તરફ આંધળી દોટ મુકે, ત્યારે એ દોટનું અંગ્રેજીમાં ક્રીયાપદ “To Ram” થી વર્ણન કરવામાં આવે છે.

વીડીઓમાં જુઓ કે આ ન્યુઝીલેન્ડના ભાઇ જંગલમાં offroad biking કરવા નીકળ્યા હતા અને રૅમ ભટકાણું. અંગ્રેજીમાં કહિયે તો…

Ram rams into the bike, injures none.

.

.

રમુજ - સાંઢ કેવો પંસંદ કરવો? ગુજરાતી-લેક્સીકોને ખરેખર ઘણું સંદર્ભમાં સમજાવ્યુ છે. અહીં જુઓ!

Novel Review : The Almond Tree

monomorpher:

એક હતી વાર્તા! આટલા શબ્દો સાંભળતા જ બાળપણ યાદ આવી જાય. બાળપણમાં જ લઇ જાય તેવી જ સરળ ગુજરાતીમાં મારા એક અંગત-મિત્ર ઉજ્વલે અંગ્રેજી નવલકથાના રીવ્યુ માટે બ્લોગ શરૂ કર્યો છે. આ બ્લોગ શું કામ વાંચવો? એમાં સમુદ્રમંથન સાથે અમ્રુત નીકળવાની બાંહેધરી છે. નવલકથા વાંચવી એ મારા માટે સમુદ્રમંથન કરવા બરાબર છે. આ સમુદ્રમંથન કર્યા પછી અમ્રુત નીકળે તેની કોઇ બાંહેધરી નહી. ભૂતકાળમાં મેં ૨-૩ પ્રયત્નો કરેલા પણ અમ્રુત તો દુર, છીપલા પણ ના નીકળ્યા. બસ ત્યારથી આપણે એ ધંધો બંધ કર્યો. હવે એવી કોઇ બીક નથી. લાગે છે પાછ મરજીવા બનવું પડશે!

Originally posted on એક હતી વાર્તા:

the_almond_tree

લ્યો ફાઇનલી આપણે (હું પોતાને બહુવચન થી બોલાવુ છું, અને આવી સારી આદત પાછળ રાજકોટ માં વીતાવેલા ૪ વર્ષ છે :) ) પેહલા રીવ્યુ સાથે આવી ગ્યા.

The Almond Tree – આમ તો આ મિશેલે કોહેન કોરસન્તિની(Michelle Cohen Corasanti) પહેલી નોવેલ છે પરંતું એને પ્રતિસાદ જબરદસ્ત મલ્યો છે. અને કેમ ના મલે? The Almond Tree એક ૩૪૮ પાનાની જબરદસ્ત, રોમાચંક અને મોજડી કરાવી દે તેવી વાર્તા છે (અને આ મોજડી રાજકોટ ના રાતના ફુલછાબ ચોકના ગાઠિંયા-ચાની મીજબાની થી જરા પણ ઉતરતી નથી).

The Almond Tree – એ વાર્તા છે ઇચમદની(Ichmad) અને તેના પરિવારની. વાર્તા ચાલુ થાય છે ઇચમદના નાનપણથી અને પછી આપણને લઈ જાય છે સવેંદનશીલતાથી ભરેલા એના જીવનમાં. ઇચમદનો નો જન્મ થાય છે એક ઇઝરાયેલના નાનકડા ગામમાં રહેતા ગરીબ આરબનાં પરિવારમાં. અતિશય ગરીબી, પિતા ને જેલ, નાની બહેનનુ મૃત્યુ, નાના ભાઈને ગંભીર ઈજા અને યહુદીઓ સાથે સમસ્યાઓ – આટલી આપત્તિઓ હોવા છતા ઈચમદ યહુદીઓ સાથે કામ કરે છે અને પરિવારનુ પોષણ…

View original 250 more words

સાઇકલ પાર્કીંગઃ આપણી ઉપેક્ષા ને વલંદાઓની કુશળતા

અહીયાં અમદાવાદની ઓફીસમાં બે જગ્યાએ વાહન પાર્ક કરી શકાય. એક તો ઓફિસના ખાનગી રસ્તાની બાજુમાં અને બીજુ ભોંયતળીયે. બન્નેમાં સ્કૂટર તથા ગાડીઓ માટે નિર્ધારીત જગ્યા છે. સાઇકલનાં પાર્કીંગ માટે ક્યાંય નિર્ધારીત જગ્યા નથી. (એમા કાંઇ નવીન નથી!) આમતો બે બળીયા વચ્ચે જેમ એક નબળો દબાય તેમ સ્કૂટર વચ્ચે સાઇકલ મુકવાની પરંપરાને મે અહીયા પણ જોઇ.

હવે વરસાદ ચાલુ થતા પાર્કીંગ ભોંયતળીયામાં કરવાની જરૂર પડી. પ્રથમ દિવસે મેં ભોંયતળીયામાં એક જગ્યાએ ૨-૩ સાઇકલ રાખેલી જોઇ. મનમાં થયું, યસ! આ તો આપણી જગ્યા. નજીક પહોંચતા જ મારી અલગ સાઇકલ પાર્કીંગની આશા ઉપર પાણી ફરી ગયું. ભોંયતળીયામાં કોઇ જાતનું રેસ્ટ-રૂમ/બાથરૂમ/મુતરડી ના હોવાથી સાઇકલવાળી જગ્યાનો છુટથી ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. બીજો કોઇ ઉપાય ના રહેતા, મેં સાઇકલ સ્કૂટરની લાઇનમાં મુકી દીધી. મારું આ દુઃસાહસ ઉપર ચોકીદારને ના ગમ્યું. ને પછી થયો આ સંવાદઃ

ચોકીદાર- તમે સાઇકલ અહીં ના મુકી શકો.
હું- કેમ?
ચોકીદાર- આ જ્ગ્યા સ્કૂટરની છે. સાઇકલને ત્યાં તેની જગ્યાએ જ રાખો.
હું- ત્યાં ક્યાંય એવુ નથી લખ્યું કે એ સાઇકલની જગ્યા છે.
ચોકીદાર- પણ અમારે માટે તો એ જ છે.

પછી મેં કેમ સાઇકલ સારી જગ્યાએ પાર્ક કરી એ મહત્વનું નથી. જોગાનુજોગ જુઓ કે મને એક્દમ આ જ પરીસ્થિતી ઉપર બેક્કાનું કાર્ટુન મળ્યું.

Bekka

અને અહીયાં જુઓ કેમ આયોજન કરાય સાઇકલ પાર્કીંગ વ્યવસ્થાનું! ડચ (વલંદા) વગર કોણ બીજુ એ કરી શકે!

ઘટનાક્રમ – જુલાઇ ૨૦૧૩

ગયા મહિનાની હડીયાપટ્ટી પછી એકંદરે ચાલુ મહિનો “સેટલ” થવામાં નીકળી ગયો. પ્રક્રીયા હજી ચાલુ જ છે.

# જુનીઅરનું નવું-નવું -

- ઉપરના બે સસલા-છાપ દાંત બરાબર બહાર નીકળી ગયા છે.
- સ્વીમીંગ-ટાઇપ ચાલ છોડી બરાબર ગોઠણીયું ચાલતા આવડી ગયું છે.
- હવે ટેકો લઇને ઉભા રહેતા શીખી ગયો છે. જેવું લાગ્યું કે આતો મજા આવે એવું છે, પછી ઉભા થવા સિવાય કોઇ પ્રવુત્તિમાં અમને રસ નથી.

# એક શનિવાર ઉજ્વલ સાથે બપોરે જમ્યાં. પૂનાની ઘણી વાતો કરી.

# ઇમ્પાલા બરાબર ચાલે છે. અમદાવાદની સમથળ સપાટી પર ઇમ્પાલા ખરેખર હરણાની જેમ ભાગે છે.

# ઇન્કમટેક્ષની માહીતી સમયસર ઇ-ફાઇલ કરી દેવામાં આવી છે.

# આ મહિનામાં અમદાવાદ-ગાંધીનગર છોડી કોઇ બીજી મોટી મુસાફરી નથી કરી!

# પૂના ના પુનઃસ્મરણ -

એક દિવસ ઓફિસે જતા રસ્તામાં GJ-13 પાસીંગ ગાડી ઉભેલી જોઇ. મનમાં થયું કે આતો સુરેન્દ્રનગરની ગાડી! અહિયાં ક્યાથી? ગાડીની ચારે-કોર ફરીને ફરી-ફરીને નીરખી લીધી. કોની હશે એના વિશે ઘણા તર્કો દોડાવી લીધા. એટલામાં બાજુમાંથી જોરથી હોર્ન વગાડી AMTSની બસ નીકળી. !!!!!!! તરત જ મગજમાં વિજળી ચમકી! આ તો અમદાવાદ છે, પૂના નથી! અહિયાંતો આખા ગુજરાતની ગાડીઓ આવતી-જતી હોય. :)

ઘટનાક્રમ – જુન ૨૦૧૩

 ૦૧-જુન-૨૦૧૩, શનીવારઃ અમદાવાદ સ્થળાંતરણ તરફ પ્રથમ કદમ. જુનીઅર અને તેના મમ્મીને ગાંધીનગર તેમના ફૈબાસાહેબને ત્યાં પહોંચાડવાના હતા. હું આવતા અઠવાડીયે સામાન લઈને આવું ત્યાં સુધી માં-દિકરો ગાંધીનગરમાં રહેશે. સવારે ૦૯:૦૦ વાગ્યે નીક્ળ્યા અને ૦૪:૦૦ વાગ્યે ગાંધીનગર પહોંચી ગ્યા. અમે ત્રણ, ઇઓન, ૭ કલાક અને ૩૭૦ કીમી. ગાંધીનગર એક અલગ રોનકવાળું શહેર છે. મને ગમ્યું.

૦૨-જુન-૨૦૧૩, રવિવારઃ ગઇકાલ રાતથી જ જુનીઅરને હળવો તાવ આવતો હતો. આટલો તડકો કદાચ પહેલીવાર સહન કર્યો. જુનીઅરનું અમદાવાદમાં વિધીવત સ્વાગત થયું હોય એવું લાગ્યું! બપોર સુધીમાં તેની તબીયત સામાન્ય થઇ. બપોરે હું પારડી જવા નીકળી ગયો. ૦૨:૦૦ વાગ્યે નીક્ળ્યો અને ૦૮:૩૦ વાગ્યે પહોંચ્યો. હું એકલો, ઇઓન, ૬.૫ કલાક અને ૩૭૦ કીમી.

૦૩-જુન-૨૦૧૩, સોમવારઃ આજે પાછુ પૂના પહોંચવાનું હતુ. સવારે ૦૪:૩૦ વાગ્યે નીક્ળ્યો અને ૧૦:૩૦ વાગ્યે પહોંચ્યો. હું એકલો, ઇઓન, ૬.૦ કલાક અને ૩૧૦ કીમી. અને આ સાથે જ પૂનામાં છેલ્લા અઠવાડીયાની શરૂઆત થઇ. ઘણા કામ પતાવવાના છે.

૦૪-જુન-૨૦૧૩, મંગળવારઃ ભારત ગેસનું કનેક્શન સિલિન્ડર તથા રેગ્યુલેટર સાથે સુપરત કર્યું અને Termination Voucher મેળવ્યુ. અઘરું કામ!

૦૫-જુન-૨૦૧૩, બુધવારઃ આજથી સત્તાવાર રીતે ફેરવેલ પાર્ટીની હારમાળા ચાલુ થઈ. સુલભને મોડી રાત સુધી કામ હોવાથી Midnight Buffet સિવાય બીજો કોઇ ઉપાય હતો નહિ. લગભગ રાત્રે ૧૧ઃ૦૦ વાગ્યે સુલભને હિંજવડી ફેઝ-૨થી ઉપાડ્યો. હવે Midnight Buffet ચાલુ થાય ૧૨ઃ૦૦ વાગ્યેથી એટલે ત્યાં સુધી ફેઝ-૩માં આંટા માર્યા. ૧૨ઃ૦૦ થી ૦૨ઃ૦૦ અમે રાજાશાહી ઠાઠથી જમ્યા. ઘણી જુની વાતો કરી. હજી બન્ને એકલા જ છે એટલે તેમના લગ્નમાં બધાએ ભેગા થાવુ એવુ નક્કી કરી છુટા પડ્યા.

૦૬-જુન-૨૦૧૩, ગુરૂવારઃ બપોરે ઓફીસ મિત્રો (રવિ, મનોજ, સદાનંદ અને યોગેશ) સાથે બાર્બેક્યુ-નેશન ગયા. સદાનંદ સાથે કોઇપણ પાર્ટીમાં જવાનો આનંદ કઈંક અનોખો જ હોય છે. અને બધાએ મને ભારતને લગતી ખુબજ સરસ કોફી ટેબલ બૂક યાદગીરી રૂપે આપી. સાંજ હીંજવડી ફેઝ-૨ના ઓફીસ મિત્રો (અંશુલ શર્મા, સત્ચિત, સમિર, અભિનવ-પારૂલ, આનંદ અને અભિષેક પાઠક) સાથે પસાર કરી.

૦૭-જુન-૨૦૧૩, શુક્રવારઃ ઓફીસમાં છેલ્લો દિવસ. રાબેતામુજબનુ કામ પતાવ્યું. Tomના તરફથી ઘણો સુંદર ફેરવેલ મેસેજ મળ્યો. ક્લીયરન્સ લીધા અને સત્તાવાર રીતે મારો અને પૂનાનો કર્મભૂમિનો સંબંધ હાલપુરતો(!) પૂરો થયો. સાંજે હિંજવડી ફેઝ-૩ના મિત્રો સાથે બાણેરમાં જમ્યા.

૦૮-જુન-૨૦૧૩, શનિવારઃ D-Day! સવારે સામાન પેક કરાવડાવ્યો. બપોર પછી ટ્રક આવ્યો. બધો સામાન ટ્રકમાં લગભગ ૦૪ઃ૦૦ વાગ્યે લોડ થઈ ગયો. આ આખી પ્રક્રીયામાં ઉજ્વલની હાજરી ઘણી મદદરૂપ રહી. ૦૪ઃ૩૦ વાગ્યે ટ્રક રવાના થઇ. ઘર બરાબર બંધ કર્યુ. બપોરના ભુખ્યા હતા એટલે અમે પિત્ઝા ઉપર તુટી પડ્યા. ૦૫ઃ૩૦ અમે અમદાવાદમાં મળવાની શરતે છુટ્ટા પડ્યા. હું પારડી તરફ નીકળ્યો. હું એકલો, ઇઓન, ૩૦૦કિમિ અને નોનસ્ટોપ ૫ કલાક.

૦૯-જુન-૨૦૧૩, રવિવારઃ ઇઓનને ઘરે મુકી અને ચેતક લઇ ગાંધીનગર જવાનું હતું. સવારે નીકળ્યા. હુંને માં, ચેતક, ૩૮૦કિમિ અને ૮ કલાક. રાત્રે ગાંધીનગરમાં જ રોકાયા.

૧૦-જુન-૨૦૧૩, સોમવારઃ સવારે અમે બન્ને ને માં અમદાવાદ આવ્યા. જુનિઅરને ગાંધીનગર જ રાખ્યો. લગભગ ૦૯ઃ૩૦ ટ્રક આવી ગયો. સમાન ઘરમાં ગોઠવાઇ ગયો. લગભગ ૨ઃ૦૦ વાગ્યે અમે નવરા પડ્યા એટલે જુનિઅરને પણ અમદાવાદ લઇ આવ્યા અને એ સાથે જ અમે વિધીવત રીતે અમદાવાદમાં સ્થાયી થઇ ગયા!

૧૧-જુન-૨૦૧૩, મંગળવારઃ નવા કામે લાગી ગયા. ઘણું બધુ અલગ છે પણ અણધાર્યું નથી.

૧૪-જુન-૨૦૧૩, શુક્રવારઃ બાપુ અને દાદાજી આજે અમદાવાદ આવ્યા. આજે દાદાજીની હોસ્પીટલમાંથી ડીસ્ચાર્જ થયા પછી પહેલી ફોલોઅપ વિઝીટ હતી. સાંજે અમે ડૉ. પારેખને મળ્યા. બધુ સામાન્ય રહેતા ઘણી દવાઓ બંધ કરવામાં આવી.

૧૫-જુન-૨૦૧૩, શનિવારઃ ખાસ દિવસ. જુનિઅર તેના દાદા-દાદી સાથે એકલો મારા મામાને ગામ આંટો મારી આવ્યો. માં વગર જુનિઅરની આ ૮ કલાક ચાલેલી પ્રથમ ટ્રીપ હતી!

૧૬-જુન-૨૦૧૩, રવિવારઃ માં, બાપુ અને દાદાજી પારડી પાછા ગયા. હવે અમે ત્રણ અમદાવાદમાં બાકી રહી ગયા.

૨૭-જુન-૨૦૧૩, ગુરૂવારઃ અમારા કોલેજ ગ્રુપના મિત્ર ખાંભલાના પુત્રરત્નના પ્રથમ જન્મદિવસની ઉજવણીમાં સહભાગી બન્યા!

ઘટનાક્રમ – મે ૨૦૧૩

૦૧ અને ૦૨-મે-૨૦૧૩:  કેયુરના લગ્ન. વધુ અહિંયા!

૦૩-મે-૨૦૧૩, શુક્રવારઅમદાવાદ. એક જરૂરી કામ પતાવ્યું. મામાને ત્યાં જવાની ઇચ્છા હતી પણ અમદાવાદમાં જ રાત થતા નીકળી ના શક્યો.

૦૪-મે-૨૦૧૩, શનીવાર: અમદાવાદ-વાપી. હું એકલો. ચેતક. ૭ કલાક. લગ્ન પતી ગયા. અમદાવાદ-વાળુ કામ પતી ગયું. જુનીઅર ને તેના મમ્મીતો પારડી ઘરે જ હતા. ૩-૪ દિવસ બધાએ જુનીઅર સાથે ખુબ ધમાલ કરી. હવે પાછા જવાનો સમય હતો. અમારી કોલેજ ટોળકીનું એક બીજુ “રતન” શ્રી અમીત જીંદાની આવતી કાલે પૂના સ્થાયી થવા પ્રયાણ કરવાના છે. એટલે અમે બધાએ સાથે જ નીકળવાનું નક્કી કર્યું. સવારે ૦૫:૦૦ વાગ્યે નીકળવાનું છે.

૦૫-મે-૨૦૧૩, રવિવારઃ  સવારે ૦૫:૦૦ વાગ્યે માં-દીકરો અને હું; અમે ત્રણેય ઇઓનમાં પારડીથી નીકળ્યા. અમીત તથા તેના મમ્મી ૦૫:૩૦ વાગ્યે વાપીથી જોડાયા. અમીતના મમ્મી સાથે હોવાથી જુનીઅરને સંભાળવામાં બહુ સરળતા રહી. જીંદગીમા પ્રથમવાર પ્રભાત સમયે મુંબઇ જોયું. માણસ અને અનેક જાતની વસ્તુની ભીડથી ઉભરાતા મુંબઇને ખાલીખમ જોવાની અલગ જ મજા હોય છે. રમતા-રમતા સડસડાટ મુંબઇ પાર કરી ગયા. લગભગ ૧૧:૦૦ વાગ્યે પૂના પહોંચી ગયા. વાપી-પૂના. ઇઓન. ૫ મુસાફર. ૬ કલાક.

૧૧-મે-૨૦૧૩, શનીવારઃ બેક ટુ મેમરી-લેન. વધુ અહિંયા!

૧૭-મે-૨૦૧૩, શનીવાર: પૂનામાં સજોડે અમારો આ છેલ્લો ‘વીકએન્ડ’. અમને ખુબ જ ગમતા એવા ‘દોરાબજી’ સ્ટોરની મુલાકાત લીધી. છેલ્લા ૪ વર્ષમાં જ્યારે પણ અમે નવરા પડતા કે પછી બહાર ક્યાં જવું તે નક્કી ના થાય એટલે ‘દોરાબજી’ જ છેલ્લી પસંદગી હોય.

૧૮-મે-૨૦૧૩, રવિવાર:  અમને વિધીવત રીતે Dine Out નો લાભ લીધાને લગભગ દોઢેક વર્ષ થયુ હશે (Thanks To જુનીઅર:)). એટલે વિચાર્યું કે આજે થઇ જાય. ડેવીડ રોક્કોએ Dolce Vita શો દ્વારા ચડાવેલા ઇટાલીયન વાનગીના ભુતને ઉતારવાનો આના કરતા સારો અવસર બીજો ક્યો હોય? દારીયો’સ માં સાંજ ખરેખર ખુબજ સુંદર રહી. જુનીઅરના સાથે રેસ્તરાંમાં કેમ ભોજન પાર પાડવું તે પણ શીખ્યા.

૨૪-મે-૨૦૧૩, શુક્રવાર: જુનીઅર ને તેના મમ્મીને પારડી મુક્વા જવાના છે. અમે સાંજે ૪ વાગ્યે પૂનાથી નીક્ળ્યા. મોડા હતા એટલે સમય બગાડ્યા વગર ધ્યાન પારડી પહોંચવા ઉપર હતુ. પાંચેક મિનીટના એકાદ વિરામ સાથે અમે લગભગ ૦૯:૧૫ વાગ્યે પારડી પહોંચી ગયા. અમે ત્રણ, ઇઓન, ૫:૧૫ કલાક અને ૩૧૦ કીમી.

૨૫-મે-૨૦૧૩, શનીવારઃ ગયા વખતનું જરૂરી કામ બરાબર ના થતા પાછા અમદાવાદ જવાનું થયું. આ વખતે માં સાથે હતા. સવારે ૦૬:૦૦ વાગ્યે નીકળ્યા અને ૧૨:૦૦ વાગ્યે પહોંચ્યા. બપોરે કામ પતી જતા મામાને ત્યાં ધંધુકા ગયા અને રાત ત્યાં જ રોકાયા. હું ને માં, ઇઓન, ૮ કલાક અને ૪૭૦ કીમી.

૨૬-મે-૨૦૧૩, રવિવારઃ આજે પાછા પારડી પહોંચવાનું હતું. સવારે ૦૯:૦૦ વાગ્યે નીકળ્યા અને ૦૪:૦૦ વાગ્યે પહોંચ્યા. હું ને માં, ઇઓન, ૭ કલાક અને ૪૦૦ કીમી. રાત્રે ૧૧:૦૦ વાગ્યે પૂનાની બસમાં બેઠો.